آموزش و ترفندهای لینوکس ردهت 9

نصب وب سرور آپاچی بر روی حافظه فلش

l9aminet — Mon, 07 Jan 2008 11:15:24 GMT

LAMPPIX یک دیسک زنده (Live) است که امکان اجرای وب سرور آپاچی (Apache) ٫ زبان برنامه نویسی پی اچ پی (PHP) ٫ پرل (Perl) و پایگاه داده MySQL را فراهم می کند.

جهت نصب بر روی حافظه فلش نسخه Mini را دریافت نمایید.

▪ توجه :

برای اجرای دستورات خط فرمان به جای استفاده از sudo می توانید با کاربر root وارد شده و دستورات زیر را بدون کلمه sudo اجرا کنید.

● پارتیشن بندی حافظه جانبی

۱) حافظه فلش را در پورت مخصوص قرار دهید و چند لحظه صبر کنید تا سیستم آنرا شناسایی کند.

۲) آدرس دسترسی به آنرا پیدا کنید .

معمولا در آدرس dev/sda/ قابل دسترسی است ولی اگر برای شما تفاوت داشت می توانید به روش زیر آدرس آنرا پیدا کنید :

▪ ‫از این دستور (که فهرست دیسکهای شناسایی شده توسط سیستم را نشان میدهد ) استفاده کنید:

sudo fdisk -l $

▪ ‫همانطور که در تصویــر مشـــاهده میکنید مورد آخر در فهرست , دیسـک مورد نظر مــاست که ابتـدای آن آدرس‬ دسترسی یعنی dev/sda/ نوشته شده است.‫ اگر در پیدا کردن آن مشکل داشتید میتوانید از طریق حجم آن ر‬ا ‫پیدا نمایید (به طور معمول دیسکهای متصل شده از طریق ‪ usb‬با ‪ sd‬شروع میشوند).

۳) ‫در این مرحله باید حافظه خارجی را پارتیشن بندی می کنیم.‬

برای این منظور از دستور cfdisk به صورت زیر استفاده می کنیم :

sudo cfdisk /dev/sda $

که در آن dev/sda/ مسیر حافظه فلش است.

▪ ایجاد پارتیشن اول (پارتیشن اصلی) :‬

گزینه New را انتخاب کرده و یک پارتیشن Primary با حداقل سایز ۱۶۰ مگابایت بسازید.

ـ توجه :

Lamppix و فایل های برنامه شما باید روی همین پارتیشن قرار بگیرند پس با توجه به حجم برنامه و فایل های پایگاه داده فضای بیشتری را در نظر بگیرید.

خروجی این دستورات چیزی شبیه این تصویر خواهد بود :

سپس گزینه Bootable را انتخاب کنید.

▪ ایجاد پارتیشن دوم :

با انتخاب گزینه New فضای خالی باقی مانده در حافظه فلش را به یک پارتیشن از نوع Logical تبدیل نمایید.

● نتیجه کار چنین خواهد بود :

حال گزینه Write را انتخاب کنید تا تغییرات بر روی Partition Table حافظه خارجی اعمال گردد.

در پایان با انتخاب گزینه Quit از برنامه Cfdisk خارج می شویم.

▪ فرمت کردن پارتیشن ها :

از دستور fdisk استفاده می کنیم تا فهرست و نام پارتیشن های موجود را بدست آوریم.

sudo fdisk /dev/sda -l $

پارتیشن اول (Bootable) را با فایل سیستم FAT و پارتیشن دوم را با فایل سیستم EXT۲ فرمت می کنیم.

sudo mkdosfs /dev/sda۱ $

sudo mkfs /dev/sda۵ $

اگر پارتیشن ها Mount شده بودند ابتدا به صورت زیر آنها را از Mount خارج کرده و دوباره دستورات بالا را اجرا کنید.

sudo umount /dev/sda۱ $

sudo umount /dev/sda۵ $

حال پارتیشن Boot حافظه جانبی را Mount کنید.

sudo mkdir /media/usb_boot $

sudo mount /dev/sda۱ /media/flash_boot $

● نصب وب سرور بر روی حافظه جانبی

۱) ابتدا فایل های مربوط به توزیع Lamppix را روی حافظه جانبی کپی کنید.

برای این منظور می توانید فایل Lamppix.iso را روی CD رایت کرده و سپس کل فایل های روی سی دی را در پارتیشن Bootable حافظه جانبی کپی کنید.

۲) کلیه فایل ها موجود در شاخه isolinux را در شاخه اصلی حافظه جانبی کپی کنید.

۳) اکنون Bootloader ٫ SYSLINUX را بر روی فلش نصب می کنیم.

sudo syslinux -s /dev/sda۱ $

در صورتی که syslinux بر روی سیستم شما نصب نیست دستور‌های زیر را اجرا کنید :

sudo apt-get install mtools $

sudo apt-get install syslinux $

حال فایل isolinux.cfg را به syslinux.cfg تغییر نام دهید .

علت تغییر نام این است که Lamppix توزیعی است که برای بوت شدن از روی سی دی ایجاد شده است به همین منظور از Bootloader ٫ ISOLINUX استفاده می کند. چون هدف ما اجرای Lamppix از روی حافظه فلش است پس باید از Bootloader ٫ SYSLINUX استفاده کنیم که توانایی اجرا سیستم عامل لینوکس از روی پارتیشن Fat۳۲ را فراهم می کند.

- به خاطر دارید که در مراحل قبل پارتیشن Bootable حافظه فلش را با فایل سیستم Fat۳۲ فرمت کردیم.

● اجرای وب سرور

سیستم خود را Reboot کنید و با ورود به Setup مادربورد USB را به عنوان راه‌انداز سیستم انتخاب کنید.

پس از Boot شدن سیستم از روی فلش پیغام زیر نمایش داده خواهد شد :

// MINI ۱.۱

Press to begin or F۲ for more options.

در این قسمت کلید F۲ را بزنید تا Lamppix را برای Boot شدن از روی حافظه جانبی آماده کنیم.

در مرحله بعد لیستی از انواع روش های ‌Boot شدن Lamppix نشان داده می شود.

در مقابل کلمه Boot عبارت زیر را بنویسید :

lamppix fromhd=/dev/sda۱

به خاطر دارید کهdev/sda۱/ آدرس پارتیشن اول حافظه فلش بود که در مراحل قبل آن را با فایل سیستم FAT ۳۲ پارتیشن بندی کردیم .

بدین ترتیب به Lamppix فرمان می دهیم به جای اجرا شدن از روی CD از پارتیشن Bootable حافظه جانبی اجرا شود .

پس از ‌Boot شدن وب سرور مرورگر FireFox اجرا شده و آدرس http://localhost را اجرا می‌کند.

● اجرای یک برنامه به زبان PHP در Lamppix

فرض کنید فایل های PHP در شاخه زیر قرار دارد :

/opt/lampp/htdocs/project

که opt/lampp/htdocs/ شاخه ای در کامپیوتر ما است .

ابتدا لازم است همه فایل های موجود در این شاخه را در فایلی به نام htdocs.tar.gz فشرده کنیم.

در صورتی که برنامه با بانک اطلاعاتی در ارتباط است لازم است ابتدا بانک اطلاعاتی را با فرمت SQL ٫ Export و فایل ایجاد شده را با نام mysql-dumps.tar.gz فشرده کنیم و این دو فایل را در شاخه www حافظه جانبی کپی کنیم.

پس از راه اندازی مجدد سیستم و اجرای وب سرور برنامه PHP با استفاده از مرورگر FireFox اجرا خواهد شد.

نویسنده : امیر جبلی

پانویس :

-۱

http://lamppix.tinowagner.com/en/download/

۲-در پارتیشن بندی حافظه جانبی از مقاله آقای ‫سید سینا شایگان سالک‬ استفاده شد.

-۲

http://syslinux.zytor.com

-۳

http://lamppix.tinowagner.com/en/mini

سایت همکلاس

l9aminet — Tue, 11 Dec 2007 18:48:18 GMT

مقدمه:

در دنياي كنوني بدليل بوجود آمدن كاربردهايي كه احتياج به سرعت پردازش زياد دارند ، ميل زيادي به سمت سيستمهايي با توازن پردازشي بالا وجود دارند. اگر چه پيشرفت نيمه هادي و فن آوري VLST بهبودهاي قابل توجهي در كارهايي ماشينهاي تك پردازه اي ايجاد كرده است، اما اين سيستمها هنوز قابل استفاده در كاربردهايي مثل تشخيص بلادرنگ الگو، پردازش سيگنالهاي پزشكي ، هواشناسي و … نيستند . همچنين محدوديتهاي فيزيكي مواد ، در اينده نزديك باعث جلوگيري در پيشرفت فن آوري VLSI خواهد شد.بعلاوه، ما در حداكثر سرعتي كه مي توانيم براي پالس ساعت يك پردازنده بوجود آوريم ، محدويت داريم . اين محدوديتها باعث بوجود آمدن و پيشرفت كامپيوترهاي موازي شده است كه مي توانند اطلاعات را با سرعت يك تريليون عمل مميز شناور در ثانيه (Floating point Operation Per Second (FLOPS)) پردازش كنند .

يك راه براي ساختن چنين سيستمهايي (ابر كامپيوترها ) استفاده از اجزاء خيلي سريع و انجام عمليات بصورت خط لوله ( Pipeline) مي باشد. اين روش در ابر كامپيوتر هاي Cary ، NEC و Fujitsu ديده مي شود . اما در اين روش بدليل داشتن زمان طولاني براي طراحي ، داراي قيمت زيادي است . در مجموع اين نوع ماشينها وابسطه به خط لوله ، واحد هاي عملياتي ، ثباتهاي برداري و حافظه سريع براي بدست آوردن كازايي مي باشد. علاوه بر قيمت زياد اين سيستمها نسبت به سيستمهاي موازي قابليت اطمينان كمتري دارند . همچنين سيستمهاي موازي قابليت موازي آماده بودن (Availability ) بيشتري نسبت به سيستمهاي تك پردازه اي ارائه مي كنند. اين خاصيت به صورت ، احتمال آماده بودن سيستم براي اجراي محاسبات مفيد تعريف مي شود.

مشخصات عمومي كه مورد نظر همه سيستمهاي موازي مي شود

مشخصات عمومي كه مورد نظر همه سيستمهاي موازي مي شود ، بطور خلاصه در زير آمده است :

1 . كارايي بالا و هزينه كم

2 . كارايي قابل اطمينان

3 . طراحي قابل گسترش.

در راستاي اين اهداف دو روش براي ساختن سيستمهاي موازي بوجود آمد: چند پردازه اي (Multiprocessor )وچند كامپيوتري (Multicomputer ) . در سيستمهاي چند پردازه اي ، پردازه ها از طريق يك حافظه مشترك كه قابل دسترسي توسط همه پردازنده ها ، با هم ارتباط بر قرار مي كنند . در سيستمهاي چند كامپيوتري ، هر پردازنده داراي يك حافظه اصلي است و پردازنده فقط قادر به دسترسي به حافظه خودش است . ارتباط در اين سيستمها ، معمولا بصورت مبادله پيام انجام مي گيرد . تفاوت اين سيستمها در مقياس پذيري آنها مي باشد . در سيستمهاي چند پردازنده اي معمولا براي ماشينهاي با مقياس كوچكتر مناسب هستند. در حالت كلي مي توان گفت كه هر چه تعداد پردازنده ها افزايش يابد ، چند كامپيوتري اقتصادي تر از چند پردازنده اي مي شود . مي توان مشاهده كرد كه با محلي شدن تمام دسترسي ها به حافظه مي توان كارايي را به مقدار زيادي بهبود بخشيد ، همچنين در صورتي كه محاسبات بصورتي تقسيم شوند كه تقريبا همه اعمال بتوانند بصورت محلي كار كنند در اين صورت چند كامپيوتري ، روش مناسبي براي محاسبات خواهد بود .

در اين مقاله قصد داريم سيستمهاي موازي كه بر اساس چند كامپيوتري ساخته شده اند را بررسي كنيم .ذر بخش دوم مقاله در مورد راههاي ممكن براي پردازش موازي با استفاده از كامپيوترهاي شخصي صحبت خواهيم كرد . همچنين به سيستمهاي ساخته شده با اين روش در داخل و خارج كشور خواهيم پرداخت و نتايج بدست آمده از آنها را بررسي مي كنيم.در بخش سوم ، سيستمي كه توسط مؤلفين در دست ساخت مي باشد و مراحل پاياني را طي مي كند ، معرفي خواهيم كرد و نتايج بدست آمده از آن را ارائه مي كنيم .

راههاي ممكن براي پردازش موازي با استفاده از كامپيوتر هاي شخصي

براي دستيابي به هدف پردازش موازي توسط كامپيوتر هاي شخصي ابتدا لازم است ، محيطي جهت تبادل داده بين آنها فراهم گردد. شبكه هاي كامپيوتري متعارفترين شيوه ارتباط كامپيوترها با يكديگر است ، به همين دليل بسياري از محققين تلاش خود را براي ايجاد يك سيستم پردازش موازي با ا ستفاده از شبكه هاي كامپيوتري متعارف موجود ، معطوف نموده اند . با آماده بودن سيستم سخت افزاري ، تنها يك محيط نرم افزاري مناسب براي پردازش عمليات لازم است . اما از انجا كه اين شبكه ها اصولا براي اينكار طراحي نشده اند ، ذاتا محدوديتهايي را سبب مي شوند . اين محدوديتها موجب گرديد كه برخي به فكر بكارگيري امكانات سخت افزاري موجود، به شكلي نامتعارف باشند و برخي ديگر تلاش كردند تا سخت افزارهاي جديد ، متناسب با نياز سيستمهاي موازي طراحي نمايند. در ادامه چند نمونه از تحقيقاتي كه در اين زمينه انجام شده است را بررسي مي كنيم.

استفاده از شبكه هاي كامپيوتري محلي

در اين روش از كامپيوتر هاي موجود درشبكه به عنوان واحدهاي پردازشگر استفاده مي شود . در اين سيستمها معمولا يكي از كامپيوتر ها نقش Master را ايفا مي كند كه وظيفه توزيع كردن وظايف و كنترل عمل واحد ها را بر عهده دارد . مثالي از اين روش كه با استفاده از شبكه هاي محلي مبتني بر گذرگاه (Bus Based ) بوده ، در اين سيستم ، براي پردازشگرها از روش مبادله پيام و جهت همگام كردن پردازشگرها از روش انتظار گذر گاه (Bus Waiting ) استفاده شده است . نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه اين سيستم براي پردازش الگوريتمهاي با دانه بندي (Coarse grain )درشت مناسب مي باشد . همچنين در اثر افزايش تعداد پردازشگر ها ، گذرگاه به يك گلوگاه تبديل مي شود و كارايي را به شدت پايين مي آورد .

استفاده از كارتهاي شبكه بصورت نا متعارف

روش ديگر استفاده از كارتهاي شبكه براي ارتباط نقطه به نقطه كامپيوتر ها مي باشد . در اين حالت مي توان همبنديهاي مختلف را براي ارتباط ، پياده كرد . دراين نوع سيستم كه Loki نام دارد از شانزده عدد مادربرد پنتيوم پرو200MHZ به عنوان واحدهاي پردازشگر در يك همبندي فوق مكعب (Hyper Cube) استفاده شده است.هر واحد داراي حافظه اصلي برابر 32 MB و ديسك سخت به ظزفيت 3.2 GB مي باشد. همچنين هر واحد داراي يك كارت شبكه با چهار درگاه ،مبتني بر استندارد اترنت سريع و با سرعت 100 Mbps براي ارتباط در آرايش فوق مكعب و يك كارت شبكه با يك درگاه با سرعت 100 Mbps جهت ارتباط با اصلي مي باشند. ارتباط تمامي 16 واحد با اصلي به واسطه يك سوئيچ با 16 درگاه صورت مي گيرد.

سيستم عامل بكار گرفته شده در هر واحد Linux مي باشد و از روش مبادله پيام جهت ارسال فرامين استفاده مي گردد. سازندگان Loki نشان دادن كه اولا اين سيستم قادر به پردازش الگوريتم هاي سنگين و پيچيده موازي در زمان معقول مي باشند و ثانيا نسبت قيمت به كارآيي آن با ضريب سه يا بيشتر ، بهتر از ابر كامپيوترهاي موجود مي باشد..مثلا يك برنامه آزمايشي (Benchmark) بر روي ابركامپيوتر SP-2P2SC-120 با 64 پردازنده در زمان 118 ثانيه اجرا مي شود كه 17 بار سريعتر Loki مي باشد ، اما قيمت آن 60 برابر بيشتر است و همچنين اين برنامه در ابر كامپيوتر SGI در 471 ثانيه اجرا مي شود كه 2/4 بار سريعتر از Loki است ، اما قيمت آن 16 برابر بيشتر مي باشد.

مطمئنا این مطلب کامل نیست با نظرات خودتون مارو در بالا بردن کیفیت مطالب کمک کنید.

با تشکر از مطالب دوست عزیزم حامد سلیمی پور

منبع : www.xgrid.blogfa.com

نصب توزیع GParted بر روی فلش دیسک

l9aminet — Mon, 03 Sep 2007 21:00:18 GMT

نصب توزیع GParted بر روی فلش دیسک 32 مگابایتی!
مدتی پیش به فکر افتادم تا از یکی از قطعاتی که مدتها بود بلا استفاده مانده بود استفــاده کنم. این قطعه یک usb flash disk 32MB بود و خوب همه می‌دانیم که با این ظرفیت کم چندان کاربردی ندارد. در نتیجه به فکر افتادم که یک لینوکس روی آن نصب کنم!

البته در اینکه حتی می‌توان روی قطعه‌ای با این حجم کم هم لینوکس نصب کرد که شکی نیست. اما قصد داشتم توزیعی پیدا کنم که واسط کاربری گرافیکی داشته باشد و اصلا امیدوار نبودم چنین چیزی موجود باشد.

بعد از کلی گشتن در میان توزیع‌های کم حجم مثل puppy linux , ... و جستجو در سایت‌هایی مثل distrowatch و نیافتن موردی مناسب. به یاد توزیع ۲۸ مگی gparted افتادم که قبلا به طور اتفاقی دیده بودم. گمان نمی‌کردم که این توزیع واسط گرافیکی یا اصلا نسخه قابل نصب روی usb داشته باشد ولی با مراجعه به بخش توضیحاتش متوجه شدم که هم قابل نصب بر روی usb است و هم یک واسط گرافیکی (میزکار XFCE) ساده و سبک دارد. در نتیجه تصمیم گرفتم که نصبش کنم.

توجه : این مقاله در 6.06 Ubuntu نوشته و تست شده است و از نسخه GParted 3.1.1 استفاده شده است. ولی به احتمال زیاد در سایر توزیع‌ها نیز قابل استفاده است.

و اما مراحل نصب :

۱. فایل فشرده حاوی این توزیع را از آدرس زیر دریافت کنید : [1]

۲. حافطه خارجی خود را در Port مخصوص USB قرار دهید و چند لحظه صبر کنید تا سیستم آن را شناسایی کند.

۳. بعد از اینکه شناسـایی شد باید آدرس دسترسی آن را پیدا کنید. معمولا از طریق /dev/sda قابل دسترسی است ولی اگر برای شما تفاوت داشت می‌توانید از روش زیر استفاده کنید :

*

از این دستور (که فهرست دیسک‌های شناسایی شده توسط سیستم را نشان می‌دهد ) استفاده کنید:

$sudo disk -l

همانطور که در تصویــر مشـــاهده می‌کنید مورد آخر در فهرست , دیسـک مورد نظر مــاست که ابتـدای آن آدرس دسترسی یعنی /dev/sda نوشته شده است. اگر در پیدا کردن آن مشکل داشتید می‌توانید از طریق حجم آن را پیدا نمایید (به طور معمول دیسک‌های متصل شده از طریق usb با sd شروع می‌شوند).

۵. در این مرحله باید حافظه خارجی را پارتیشن بندی کنید.

برای این کار از دستور cfdisk به صورت زیر استفاده می‌کنیم (//dev/sda مسیر دسترسی به حافظه خارجی است که در مرحله قبل آن را به دست آوردیم) :

$sudo cfdisk /dev/sda

خروجی اجرای دستور به صورت زیر است :

نصب پارتیشن اول و اصلی :

۱.گزینه New را انتخاب کنید (با کمک دکمه‌های هدایت چپ و راست صفحه کلید) و Enter بزنید

۲.گزینه Primary را انتخاب کرده و Enter بزنید.

۳.در این مرحله باید اندازه پارتیشن اول که می‌خواهید فایل‌های توزیع Gparted را روی آن کپی کنید را تعیین نمایید. ۴.پیشنهـــــاد می‌کنم حداقل عددی که وارد می‌کنید 30 باشد تا فایل‌هــــا جا شوند. بعد Enter را بزنید

۵.گزینه Beginning را انتخاب کرده و Enter را بزنید

۶.با استفاده از دکمه‌های بالا و پایین صفحه کلیدPartitionی که ساخته‌اید را انتخاب کنید . سپس با دکمه های چپ و راست گزینه Bootable را انتخاب کرده و Enter بزنید.

نصب Partition دوم :

۱.با استفاده از دکمه های پالا و پایین صفحه کلید , در فهرست بالا ردیفی که در ستون Fs Type آن نوشته شده است ۲.Free Space را انتخاب کنید و از گزینه‌های پایین New را انتخاب کرده و Enter بزنید

۳.گزینه Logical را انتخاب کرده و Enter بزنید

۴.اگر به بیش از دو Partition نیاز ندارید , عددی که مشاهده می‌کنید را تغییر نداده و فقط Enter را بزنید.

کار Partition بندی تمام شد , پس برای نوشتن تغییرات روی حافظه خارجی گزینه Write را انتخاب کنید و Enter بزنید. در جواب سوالی که پرسیده می‌شود تایپ کنید yes و Enter بزنید. (توجه داشته باشید که با انجــــام این کار اطلاعات قبلی روی حافظه خارجی به طور کامل پاک خواهد شد)

نتیجه کار باید چیزی شبیه به تصویر زیر باشد :

۶. در این مرحله پارتیشن‌هــا را فرمت می‌کنیم ولی قبل از آن دوباره از دستور fdisk استفـــــــــــاده کنید تا فهرست پارتیشن‌های موجود و نام آن‌ها را بدست آورید :

$sudo fdisk /dev/sda -l

خروجی دستور sudo fdisk /dev/sda -l

همانطور که مشاهده می‌کنید دو Partition داریم. Partition اول را با فرمت Fat16 و Partition دوم را با فرمت ex2 فرمت کنید :

$sudo mkdosfs /dev/sda1

$sudo mkfs /dev/sda5

اگر پارتیشن‌ها Mount شده بودند اول آن‌ها را از Mount خارج کرده و دوباره دستورات بالا را اجرا کنید :

$sudo umount /dev/sda1

$sudo umount /dev/sda5

۷. توزیع Gparted را روی Partition اول کپی کنید ولی قبل از آن پارتیشن را Mount کنید :

$sudo mkdir /media/usbpart1

$sudo mount /dev/sda1 /media/usbpart1

$unzip -j /home/sina/Desktop/gparted-liveusb-0.3.1-1.zip -d /media/usbpart1

۸. توزیع را با syslinux روی Partition اول نصب کنید :

$sudo syslinux -s /dev/sda1

۹. مراحل نصب انجام شد و حالا برای مشاهده نتیجه کار کافی است سیستم را مجدد راه اندازی کنید :

$sudo reboot

و منتظر شوید تا سیستم از روی حافظه خارجی راه اندازی شود...

۱۰. بعد از اینکه Gparted راه‌اندازی و آماده استفاده شد , می‌توانید از Partition اضافی که قبلا ساخته بودید استفاده کنید. منتها باید قبل از استفاده آن را Mount کنید :

#mkdir /root/part2

#mount /dev/sdb5 /root/part2

هر فایلی که داخل پوشه /root/part2 بریزید در Partition دوم ذخیره می‌شود و در آینده نیز قابل استفاده است.

نکته : اگر نحوه استفــاده از ابزارهای گرافیکی Gnome Parition Manager و Synaptic Package Manager و Disks را بلد هستید به راحتی می‌توان مراحل نصب را - به غیر از چند مورد - با این ابزار ها انجام داد.

برخی از مزایا و معایت استفاده از این توزیع :

مزایا :

1.حجم کم در نتیجه امکان استفاده از حافظه‌های خارجی بلااستفاده و قدیمی

2.برخلاف live cd هـــا در صورت انتشار نسخه جدید به راحتی و بدون هزینه می‌توان نسخه جدید را نصب کرد.

3.در صورت ساخت چندین پارتیشن امکان نوشتن هم روی آن میسر می‌شود

4.سبک است و برای اجرا نیاز به منابع زیادی مثل رم و کارت گرافیکی ندارد

5.در حال حاضر اکثر مادر‌برد‌ها از usb پشتیبانی می‌کنند ، در نتیجه حتی در صورت نداشتن cd writer هم می‌توان با این توزیع کار کرد و در صورت نیاز بروزش کرد

معایب :

مادر‌برد‌های قدیمی و برخی laptop‌ها را نمی‌توان از روی usb بوت کرد

رفع اشکال :

سوال : در صورت عدم اجرای cfdisk یا مواجهه با پیغام no catalog found یا هر موردی که نشان از وجود اشکال در Partition‌بندی قبلی حافظه خارجی دهد چه کار باید کرد؟

جواب : از دستور زیر استفاده کنید

$sudo fdisk /dev/sda

بعد از اینکه دستور اجرا شد عبارت Command (m for help) ظاهر می‌شود تا شما فرمان مورد نیاز را وارد کنید که در اینجا حرف w را تایپ کنید و Enter را بزنید.

سوال : نحوه نصب ابزار syslinux؟

جواب : از دستور زیر استفاده کنید :

$sudo apt-get install syslinux

سوال : موقع استفاده از ابزار syslinux با پیغام عدم وجود mcopy مواجه می‌شوم!

جواب : احتمالا ابزار mtools که مورد نیاز syslinux است روی سیستم شما موجود نیست پس با استفاده از دستور زیر آن را نصب کنید :

$sudo apt-get install mtools

سوال : مراحل نصب را با موفقیت انجـــام دادم و حافظه خارجی نیز به سیستم متصل است ولی هیچ اتفاقی نمی‌افتد و سیستم به حالت معمول بالا می‌آید.

جواب : فراموش نکنید که این توزیع تنهــا بر روی سیستم‌هایی قابل استفـاده است که مادربرد آن‌ها قابلیت راه اندازی از روی پرت USB را دارد. پس اگر مادر برد شما این قابلیت را دارد احتمالا مشکل از تنظیمات آن است. پس موقع راه‌اندازی سیستم دکمه Del (در اکثر سیستم ها) را بزنید و در بخش مربوطه USB را به عنوان اولین دستگاه راه‌انداز انتخاب کنید و مجدد سیستم را راه‌اندازی نمایید.
مطمئنا این مطلب کامل نیست با نظرات خودتون مارو در بالا بردن کیفیت مطالب کمک کنید.

l9aminet — Tue, 28 Aug 2007 10:01:18 GMT

لینوکس در بریتانیا ماندگار شد

پس از اینکه نتیجه مطالعات نشان داد که محصولات لینوکس پایدار و ماندنی هستند، دپارتمان دولتی بریتانیا یک گام به استفاده از سیستم های اپراتوری منبع آزاد نظیر لینوکس نزدیک تر شد
اینترنتی ״بی بی سی״، محبوبیت برنامه هایی نظیر لینوکس که از جمله منابع آزاد هستند، نزد شرکتها و موسساتی که به دنبال استفاده از برنامه ها و سیستم های منبع آزاد کم هزینه و محصولات نرم افزاری این سیستم ها هستند، به شدت رشد کرده است.
بنابرگزارش های دریافتی از منابع معتبر خبری وابسته به لینوکس، کمپانی هایی مانند مایکروسافت به شدت در صدد هستند تا از محبوبیت منبع آزادهائی نظیر لینوکس که برای شرکت آنها حکم رقیب را دارند، بکاهند.
مایکروسافت بزرگترین سازنده نرم افزار در دنیا است که تقریبا از هر 10 کامپیوتر 9 تای آنها مجهز به سیستم های نرم افزاری ویندوز این کمپانی هستند.
مایکروسافت همچنین محصولاتی را برای سرورها می سازد که البته سهم کمتری در فروش هم دارند.
درحالیکه کمپانی هایی نظیر مایکروسافت از کاربران حق عضویت می گیرند، کمپانی منبع آزاد لینوکس به صورت رایگان به کاربرانش سرویس می دهد. برای بیشتر کشورها و شرکتها به ویژه کشورهای پیشرفته، هزینه استفاده از برنامه های نرم افزاری نظیر لینوکس کم هزینه تر از سایر برنامه ها است.
چین، ژاپن و کره جنوبی به توافق رسیده اند تا با همکاری یکدیگر نسخه آسیائی لینوکس را طی چند سال آینده وارد بازار کنند.
دولتهایی نظیر آلمان و فرانسه در ماه های اخیر سیستم های لینوکس را نصب کرده اند و
دولت آلمان قصد دارد تا 14 هزار رایانه شخصی در این کشور را به سیستم های اپراتوری لینوکس مجهز کند.
این در حالی است که فرانسه نیز در صدد است تا دست به برنامه مشابهی در این زمینه بزند

l9aminet — Sat, 11 Aug 2007 14:42:26 GMT

نرم‌افزار آزاد یا باز‌متن چیست؟
نرم‌افزار با لوازم خانه، همانند میز، صندلی و یا سایر اشیای مصنوع تفاوت‌های عمده‌ای دارد. مهمترین تفاوت نرم‌افزار آن است که همگان طریقه‌ی ساخت و نحوه‌ی کارکرد صندلی را می‌دانند، حال آنکه نحوه‌ی ساخت و چگونگی کارکرد یک نرم‌افزار بدون دردست داشتن کد متن (Source Code) آن مشخص نمی‌باشد. شرکت‌های رایانه‌ای ما را وادار کرده‌اند که به نرم‌افزار نیز همانند اشیای مصنوع نگاه کنیم. آن‌ها نرم‌افزارهایی را به ما می‌فروشند، که ما حق دانستن طریقه‌ی کار آن‌ها را نداریم، از آنجایی که کد متن نرم‌افزار در اختیار ما نمی‌باشد. ما حق نداریم این‌نرم‌افزارها را بهبود بخشیم. ما حق نداریم این نرم‌افزارها را برای مصرف خودمان شخصی‌سازی کنیم. این وضعیتی است که نرم‌افزارهای انحصاری و غیر آزاد به وجود آورده‌اند. وضعیتی که ما کاربران فقط حق استفاده از یک نرم‌افزار بدان گونه که سازنده‌ی آن در نظر گرفته، را داریم.
در ابتدای پیدایش صنعت رایانه، در اواخر دهه‌ی ۵۰، ۶۰ و حتی اوایل دهه ۷۰ میلادی، دانشمندان آن زمان علم رایانه، ترسی نداشتند که کدشان را در اختیار دیگران قرار دهند. در آن زمان‌ها، این دانشمندان، که پایه‌گذاران فن‌آوری‌های امروز هستند؛ همگی در جهت اعتلای دانش جامعه تلاش می‌کردند و پیشرفت علم را به منافع شخصی خود ترجیح می‌دادند. با گشترش صنعت رایانه، عده‌ای در صدد آن برآمدند که بتوانند از این میان، تجارت‌هایی بسازند. این‌ها برخلاف نسل قبلشان، از در اختیار گذاشتن کدهای خود به دیگران امتناع ورزیدند، و کد را اسرار شخصی خود تلقی کردند. بدین ترتیب بود که به مرور زمان فرهنگ همکاری میان دانشمندان علوم رایانه از بین رفت؛ و شرکت‌های رایانه‌ای اقدام به عرضه‌ی بسته‌هایی سیاه به عنوان نرم‌افزار نمودند.
اما عده‌ای حاضر نشدند که این وضع را بپذیرند، و از دست رفتن آزادی‌هایشان در زمینه‌ی نرم‌افزاری که خریده‌اند را قبول کنند. از این جمله ریچارد استالمن یکی از متخصصین و برنامه‌نویس‌های دانشگاه MIT بود. او که با چشم خویش، شاهد از دست رفتن آزادی‌هایش بود، تصمیم گرفت که به مبارزه با نرم‌افزارهای انحصاری بپردازد. وی در سال ۱۹۸۴، بنیاد نرم‌افزار آزاد را پایه‌گذاری کرد. هدف اولیه‌ی این بنیاد، ساخت سیستم‌عاملی کاملا آزاد بود. برای این منظور پروژه‌ی گنو تاسیس گردید. در آن زمان قرار شد که GNU مخفف GNU's Not Unix، سیستم عاملی شبیه یونیکس باشد، که بتواند تمامی قابلیت‌ها و امکانات سایر یونیکس‌ها را در اختیار کاربرانش قرار دهد. پروژه‌ی گنو، بسیاری از برنامه‌های لازم برای ساخت چنین سیستمی را نوشت، و در سال ۱۹۹۱ با اضافه شدن هسته‌ی لینوکس به سایر نرم‌افزارهای گنو، سیستم‌عامل گنو/لینوکس عملا قابل استفاده گردید.
در ابتدای تاسیس بنیاد نرم‌افزار آزاد، اکثر رسانه‌های جمعی، هدف این سازمان را خیالی واهی می‌پنداشتند. آنان می‌پرسیدند که "چگونه یک نفر به تنهایی می‌تواند سیستم عامل بنویسد؟" اما استالمن تنها نماند. در طول سا‌ل‌های بعد، تعداد کثیری از کسانی که عقایدی مشترک با استالمن داشتند به او پیوستند، و پروژه‌ی گنو تبدیل به پروژه‌ای جهانی متشکل از خیل عظیمی برنامه‌نویس گردید و تبدیل به سمبلی برای سایر پروژه‌های نرم‌افزار آزاد شد. پس از آن دانشگاه برکلی تصمیم گرفت که نسخه‌ای آزاد از سیستم‌عامل یونیکس خود با نام BSD را عرضه کند. این کار پس از مشکلات بسیار در سال ۱۹۹۴ انجام شد، و بازماندگان آن سیستم عامل، با نام‌های Free BSD ، Net BSD و Open BSD امروزه همچنان سیستم‌هایی بسیار محبوب و با قابلیت می‌باشند. در ۱۹۹۲، پروژه‌ی XFree 86 با هدف ساخت نسخه‌ای آزاد از X Window System بنیان نهاده شد و چند سال بعد بنیاد آپاچی (Apache) ، نیز، که امروزه تولید کننده‌ی محبوبترین نرم‌افزار کارگزار وب در جهان است، شروع به کار کرد.
اما نرم‌افزار آزاد چیست؟ نرم‌افزار آزاد نرم‌افزاری است که کاربران آن مشخصا حقوق زیر را داشته باشند:
۰. آزادی در اجرای برنامه، برای هر مقصودی.
۱. آزادی مطالعه چگونگی کارکرد برنامه، و وفق آن با نیازهای خود. دسترسی به کد متن پیش‌شرط این مورد می‌باشد.
۲. آزادی پخش مجدّد کپی‌هایی از برنامه تا بتوانید به همسایه خود کمک کنید.
۳. آزادی بهبود برنامه، و انتشار اصلاحات به عموم، تا تمام جامعه بهره برد. دسترسی به کد مرجع پیش‌شرط این مورد می‌باشد.

در سال ۱۹۹۸، عده‌ای که عقیده داشتند واژه‌ی نرم‌افزار آزاد مناسب نمی‌باشد، شروع به استفاده از واژه‌ی باز متن کردند. تفاوت این گروه با طرفداران پروژه‌ی گنو و نرم‌افزار آزاد در این است که به عقیده‌ی این گروه نرم‌افزار انحصاری اشکالی ندارد، اما نرم‌افزار متن باز صرفا بهتر است، حال آنکه به عقیده‌ی طرفداران نرم‌افزار آزاد، نرم‌افزار انحصاری غلط است و باعث عقب ماندن جامعه می‌گردد. گروهی نیز به تازگی برای آنکه خود را به هیچ یک از این کمپ‌ها نسبت ندهند،‌ از عبارت Free/Libre Open Source Software یا FLOSS استفاده می‌کنند که مجموعه‌ای از همه‌ی واژه‌های توصیف کننده‌ی نرم‌افزار آزاد می‌باشد.

l9aminet — Sat, 11 Aug 2007 14:41:52 GMT

فارسیKDE چیست؟
پروژه‌ی فارسیKDE از آنجا شروع شد، که تعدادی عاشق گنو/لینوکس و نرم‌افزار آزاد متوجه شدند که در لیست زبان‌های محیط گرافیکی محبوب آن‌ها یعنی KDE، جای فارسی خالی است. در سال ۱۹۹۹، مدیر پروژه‌ی فارسی KDE با مسؤلین KDE تماس گرفت و مشخص شد که KDE هنوز از زبان‌های راست به چپ، مانند فارسی، پشتیبانی نمی‌کند. برنامه‌نویسان KDE در آن زمان به ما گفتند که با عرضه‌ی نسخه‌ی KDE ۳/۰، این پشتیبانی صورت خواهد گرفت. در آن زمان، ما با کمک تعدادی از دوستانمان، طرح صفحه‌کلید امروزی گنو/لینوکس را با پیروی از مصوبات شورای عالی انفورماتیک کشور طراحی کردیم، و همچنین به امر پشتیبانی زبان‌های راست به چپ در KDE نیز یاری رساندیم. با عرضه‌ی نسخه‌ی ۰/۳ KDE در ماه می سال ۲۰۰۲، کار ترجمه‌ی KDE شکل جدی به خود گرفت. در طول این ماه‌ها، گروه کوچک ما، توانست که محیط KDE را ترجمه کند، و فارسی را به عنوان یکی از زبان‌های KDE، وارد نسخه‌ی ۱/۳ KDE کند. این نسخه که در ۲۸ ژانویه امسال عرضه شد، زبان فارسی را نیز به لیست بلند بالای زبان‌های ترجمه شده‌ی خود افزود.
لازم به ذکر است که تا کنون تنها قسمت اولیه، یعنی پایه‌ی KDE به فارسی ترجمه شده است. هر جند که خود همین پایه، شامل تعداد زیادی نرم‌افزار، و تقریبا مهمترین نرم‌افزارهای KDE می‌شود، اما هنوز تعداد بسیاری از نرم‌افزارهای KDE ترجمه نشده باقی مانده‌اند، که ترجمه‌ی آن‌ها، از آنجایی که گروه کوچک ما توانایی‌های محدودی دارد، نیازمند کمک بیشتر جامعه‌ی نرم‌افزار آزاد ایران می‌باشد. ما در نظر داریم برای نسخه‌ی ۲/۳ KDE، که قرار است در نیمه‌ی دوم سال ۲۰۰۳ عرضه شود، تعداد بیشتری از نرم‌افزارهای KDE را ترجمه کرده، و همچنین سیستم تقویم جلالی (هجری شمسی) را به آن بیافزاییم.

l9aminet — Sat, 11 Aug 2007 14:41:26 GMT

پروژه‌ی KDE چیست؟
از اواخر دهه‌ی ۶۰ میلادی که یونیکس، در آزمایشگاه‌های شرکت بل زاده شد، تا به امروز، این سیستم همواره به قدرت و پایداری مداوم معروف بوده است. در تمامی این سال‌ها یونیکس بر روی رایانه‌های Mainframe و کارگزارهای پیشرفته حکمرانی کرده است. اگر یونیکس نبود، امروزه اینترنت وجود نمی‌داشت. TCP/IP، پست الکترونیکی، و بسیاری دیگر از قراردادها و برنامه‌هایی که امروزه مورد استفاده‌ی کاربران رایانه هستند، با یونیکس متولد شدند و رشد یافتند. اما، در تمام این دوران، استفاده‌ از یونیکس هیچگاه برای کاربران معمولی رایانه آسان نبود. استفاده از یونیکس نیازمند دانش نسبتا بالای رایانه بود، و بر عکس ویندوز یا مکینتاش، محیط گرافیکی جذابی برای آن وجود نداشت. تلاش‌های شرکت‌هایی همانند Wind River و NEXT Step نیز در راه ساده کردن یونیکس نتیجه نداد؛ این عوامل، جنگ یونیکس‌ها با یکدیگر، و یک سری دادگاه‌های حقوقی از طرف شرکت AT&T دست در دست هم داده، گسترش یونیکس در بازار رایانه‌های خانگی را متوقف کرده و راه را برای ویندوز مهیا ساختند.

در این حال بود که پروژه‌ی KDE در اواخر سال ۱۹۹۶ به وجود آمد. اهداف KDE عبارت بودند ازآماده سازی بستری مناسب برای نوشتن نرم‌افزار برای یونیکس و گنو/لینوکس؛ و فراهم کردن محیط گرافیکی جذاب برای ایستگاه‌های کاری یونیکس و گنو/لینوکس. KDE در ابتدا یک پروژه‌ی عمدتا آلمانی بود، که به مرور زمان گسترش یافت و امروزه بدل به شبکه‌ای از مهندسان نرم‌افزار معتقد به نرم‌افزار آزاد در سراسر جهان شده است. KDE که مخفف "K Desktop Environment" می‌باشد، با پیشرفت خیره‌کننده‌اش طی سال‌های اخیر، تبدیل به تاج طلایی پروژه‌های نرم‌افزار آزاد گردیده است، به گونه‌ای که جدیدترین نسخه‌ی آن یعنی نسخه‌ی ۱/۳ هم از نظر زیبایی و چشم نوازی، و هم از نظر قابلیت‌ و کارایی با محیط‌های ویندوز و مکینتاش رقابت می‌کند، و به اعتقاد بسیاری، حتی از آن‌ها پیشی گرفته است.

محیط میزکار KDE شامل برنامه‌ها و نرم‌ افزارهای گوناگون و متنوعی می‌باشد. نرم‌افزار‌های شبکه، برنامه‌ی FTP ، پست الکترونیکی (KMail) و گفتگوی مستقیم (Kopete) ؛ نرم‌افزارهای گرافیکی و ویرایش تصویر (Kontour)، پخش موسیقی (noatun) ، پخش فیلم (!aKtion) و کار با دوربین‌های دیجیتال (Kamera) و پویشگر (Kooka) و چاپگر (Kdeprint) ، نرم‌افزار‌های مدیریت سیستم همانند مرکز کنترل، مرورگر صفحات وب (Konqueror) ، نرم‌افزارهای دورنما (KFax) ، طراحی صفحات وب (Quanta) ، محیط برنامه‌نویسی (KDevelop) ، تعدادی بازی (Kdegames) ، نرم‌افزارهای آموزشی (Kdeedu) ، و یک مجموعه‌ی کامل نرم‌افزارهای اداری (KOffice) شامل واژه‌پرداز (KWord) ، صفحه‌گسترده (KSpread) ، نمایش KPresenter و بسیاری نرم‌افزار‌های دیگر، محیطی کامل را برای کاربران فراهم کرده‌اند.
با توجه به سرعت پیشرفتی که KDE از خود نشان داده است، پیش‌بینی آینده‌ی آن کاری بس دشوار است. به تازگی دولت آلمان طی پروژه‌ای با نام Kroupware ، اقدام به اضافه کردن پاره‌ای امکانات به KDE کرده است. سایر دول اروپایی نیز همگی مشغول بررسی KDE می‌باشند. شرکت Apple برای ساخت مرورگر جدید خود به نام Safari ، از مرورگر Konqueror، استفاده کرده و پیشرفت‌های خود به این مرورگر را در اختیار پروژه‌ی KDE قرار داده است. همگی نشانه‌ها بیانگر آن است که آینده‌ی درخشانی در انتظار این پروژه می‌باشد وسناریوی "یونیکس سخت است" دیگر صادق نیست. ترکیب KDE/لینوکس آماده‌ی فتح رایانه‌های رومیزی می‌باشد.

l9aminet — Sat, 11 Aug 2007 14:40:50 GMT

گنو/لینوکس قابل نصب است؟
شاید با دیدن شبدیکس، که سیستم عاملی زنده است، این سؤال برای بعضی پیش آید که آیا همه‌ی گنو/لینوکس‌ها همینگونه‌اند و بدون نصب اجرا می‌شوند و تنظیمات آن‌ها ذخیره نمی‌گردد؟ جواب این سؤال منفی است. گنو/لینوکس هم همانند مایکروسافت ویندوز، و در حقیقت همانند تمام سیستم‌عامل‌های دیگر بر روی دیسک سخت نصب می‌شود. در حقیقت، گنو/لینوکس تقریبا روی هر نوع سازه‌ی رایانه‌ای قابل نصب است. از سازه‌ی IA32 که اکثر ما از آن استفاده می‌کنیم، و شامل پردازنده‌های Intel و AMD می‌شود، تا سازه‌ی PowerPC (پردازنده‌های IBM و Motorola)، سازه‌ی Sparc (پردازنده‌های Sun)، سازه‌ی Alpha (پردازنده‌های HP)، و سازه‌های دیگری که ذکر آن‌ها در اینجا ضرورتی ندارد. گنو/لینوکس همچنین می‌تواند به آسانی در کنار سایر سیستم‌عامل‌‌ها از جمله مایکروسافت ویندوز، بر روی یک رایانه قرار گیرد. در این حالت شما یک رایانه‌ی به اصطلاح Multi Boot خواهید داشت، و هنگام روشن نمودن رایانه، سیستم‌عامل مورد نظرتان را انتخاب کرده و وارد آن می‌شوید

l9aminet — Sat, 11 Aug 2007 14:40:15 GMT

گنو/لینوکس چیست؟
گنو/لینوکس یک سیستم عامل است. احتمالا شما هم‌اکنون سیستم عاملی روی رایانه خود دارید و می‌دانید که سیستم عامل، مهمترین برنامه‌ی رایانه است که وظیفه‌ی مدیریت سایر برنامه‌ها، مدیریت سخت‌افزار و ارتباط میان نرم‌افزار با سخت‌افزار را بر عهده دارد. سیستم عامل شما ممکن است مایکروسافت ویندوز، نسخه‌ای از داس، اپل مکینتاش، یا نسخه‌ای از یونیکس باشد (سیستم عامل‌های دیگری نیز وجود دارند). گنو/لینوکس یک سیستم عامل شبیه یونیکس است که هسته‌ی آن توسط فردی با نام "لینوس توروالدس" که در اوایل دهه‌ی نود، دانشجوی دانشگاه هلسینکی فنلاند بود نوشته شد؛ و اولین نسخه‌ی آن در سال ۱۹۹۱ انتشار یافت. سپس نرم‌افزارهایی که پروژه‌ی "گنو" تهیه و تولید کرده بود، در کنار این هسته قرار گرفت، و سیستم عامل گنو/لینوکس را تشکیل داد. از آن جایی که بسیاری از نرم‌افزارهای مهم درون این سیستم، از محصولات پرو‌ژه‌ی گنو می‌باشد نام صحیح این سیستم عامل "گنو/لینوکس" است.
گنو/لینوکس مزیت‌های بسیاری نسبت به سایر سیستم عامل‌ها دارد. به طور خلاصه می‌توان نقاط قوت گنو/لینوکس را در امنیت بسیار بالا به دلیل وجود دیواره‌ی آتش در هسته‌ی سیستم عامل و همچنین وجود لایه‌های امنیتی مختلف در آن، تعداد انگشت شمار ویروس‌های رایانه‌ای شناخته شده برای آن، پایداری بسیار بالا به دلیل طراحی درست هسته، بدین صورت که اشکال در یک نرم‌افزار باعث ناپایداری کل سیستم نمی‌گردد، سرعت بالای سیستم عامل، به دلیل در دسترس بودن کد متن برنامه، و در نتیجه امکان کامپایل برنامه برای یک سخت‌افزار خاص، قیمت بسیار پایین آن، از آن‌جایی که خود سیستم عامل و اکثر نرم‌افزار‌های آن به رایگان در دسترس می‌باشند؛ خلاصه کرد. لینوکس همچنین یک هسته‌ی کاملا چند وظیفه‌ای می‌باشد، و از سال‌ها قبل از آنکه ویندوز به وجود آمده باشد و در زمانی که داس یک سیستم عامل تک وظیفه‌ای بود؛ این سیستم توانایی اجرای چند وظیفه به صورت همزمان را داشت. لینوکس سیستمی چند کاربری است، و این مفهوم را به حد اعلای خود رسانده، زیرا چند کاربر، می‌توانند از یک سیستم به طور همزمان و بدون دخالت در وظایف یکدیگر استفاده کنند. نسخه‌ی فعلی هسته‌ی لینوکس که نسخه‌ی ۴/۲ است، توانایی بهره‌وری از ۸ پردازنده را به صورت همزمان دارد، و این قابلیت در نسخه‌ی بعدی آن به ۱۶ پردازنده خواهد رسید.
مهمترین برتری گنو/لینوکس، نسبت به سیستم‌عامل‌های انحصاری آن است که این سیستم نرم‌افزار آزاد است. هیچ شرکت، دولت یا گروهی صاحب گنو/لینوکس نیست. شرکت‌ها و گروه‌های بسیاری اقدام به تولید مجموعه نرم‌افزارهای خود، که "پخش" نام دارد کرده‌اند. تعداد دقیق پخش‌های گنو/لینوکس مشخص نیست، اما آنچه که مسلم است آن است که بیش از ۲۰۰ پخش ثبت شده‌ی گنو/لینوکس وجود دارد. هر شخصی، با کمی دانش فنی و کمی وقت می‌تواند سیستم عامل گنو/لینوکس خودش را درست کند. با این وجود اکثرا افراد ترجیح می‌دهند که از پخش‌های از پیش ساخته شده استفاده کنند. از معروفترین پخش‌های گنو/لینوکس می‌توان به دبیان (Debian) ، رد هت (RedHat) ، مندریک (Mandrake) ، زوز (SuSE) و جنتو (Gentoo) اشاره کرد

l9aminet — Sat, 11 Aug 2007 14:39:28 GMT

شبدیکس چه کارایی دارد؟
شبدیکس به عنوان یک سیستم‌عامل زنده می‌تواند کارایی‌های متفاوتی داشته باشد و می‌تواند پس از نصب حتی جایگزین یک سیستم‌عامل معمولی نیز بگردد. هدف ما از ساخت شبدیکس، در مرحله‌ی اول نشان دادن فارسیKDE بوده است. هنگامی که ما محیط KDE را ترجمه کردیم، متوجه شدیم که بسیاری از کاربران، تا زمانی که فارسیKDE را با چشم نبینند، حاضر به نصب آن بر روی رایانه‌شان نخواهند بود. در عین حال، بسیاری از ما تقاضا می‌کرند که نسخه‌ای از فارسیKDE را به آن‌ها نشان دهیم، و این امر مستلزم آن بود که ما هر بار، گنو/لینوکس، KDE و یک سری نرم‌افزارهای دیگر را برای آن‌ها نصب کنیم. با شبدیکس، انجام این امور دیگر لازم نمی‌باشد. شبدیکس راهی است که کاربران؛ گنو/لینوکس، KDE، و فارسی سازی آن را با سادگی و بدون نیاز به انجام هیچ عمل خاصی از نزدیک ببینند. پس از ملاحظه‌ی شبدیکس، یک کاربر می‌تواند با اطمینان بداند که آیا از گنو/لینوکس و فارسیKDE خوشش می‌آید یا خیر. اگر جواب مثبت است (که ما امیدواریم اینگونه باشد)، این کاربر می‌تواند در باره‌ی نصب گنو/لینوکس بر روی رایانه‌اش تصمیم بگیرد.
البته شبدیکس و کلا سیستم عامل‌های زنده، می‌توانند کاربردهایی بسیار فراتر از صرفا 'نشان دادن' داشته باشند. از شبدیکس می‌توان به عنوان یک سیستم نجات استفاده کرد. هنگامی که سیستم‌عامل شما دچار مشکلی شود که نتوانید وارد آن شوید، می‌توانید وارد شبدیکس شده، دیسک سختتان را بر روی شبدیکس سوار (Mount) کنید، و سپس اقدام به رفع اشکال آن کنید. از شبدیکس همچنین می‌توان در مدارس، و مراکز آموزشی استفاده کرد. این واقعیت که شبدیکس به هیچ عنوان خراب نمی‌شود، و آموزش بیننده هر بلایی که سر آن آورد، با یک آغاز مجدد رایانه، همه چیز به جای اول خود باز خواهد گشت؛ شبدیکس را تبدیل به ابزاری مناسب برای آموزش رایانه و برنامه‌های آن، در مراکز و مؤسسات آموزشی می‌سازد. کافی‌نت‌ها نیز به همین دلیل، می‌توانند از شبدیکس استفاده‌های فراوانی ببرند. برای آموزش رایانه به کودکان و خردسالان نیز، می‌توان از شبدیکس استفاده کرد. گروه LIGLUG در نظر دارد که در آینده، نسخه‌ای از شبدیکس، حاوی برنامه‌های آموزشی را، صرفا با هدف آموزش رایانه به کودکان عرضه کند